( 1 ) 13 - عبد الله بن سنان گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم از قول خدا عز و جل ( 180 سوره اعراف ) : « و از آنها كه آفريديم امتى باشند كه به حق رهبرى كنند و به حق داد ورزند و عدالت كنند » فرمود : آنان ائمه ( ع ) هستند . ( 2 ) 14 - عبد الرحمن بن كثير از امام صادق ( ع ) در قول خدا تعالى : « او است كه نازل كرده بر تو كتاب را از آن است آياتى محكمه كه آنها أمّ الكتابند » فرمود : مقصود ، امير المؤمنين و ائمه ( ع ) هستند « و آيات ديگرى متشابهه » فرمود : مقصود فلان و فلان هستند « اما كسانى كه در دل كجى دارند » پيروان آن فلان و فلان و دوستداران آنها « پيروى كنند آنچه را كه از آن متشابه باشد فتنه‌جوئى جوئى و جستجوى از تأويل آن » يعنى به اميد سود آينده پيروى آنان « و نمىداند تأويلش را جز خدا و راسخان در علم » امير المؤمنين و ائمه ( ع ) . ( 3 ) 15 - امام باقر ( ع ) در تفسير قول خدا تعالى : ( 17 سوره توبه ) : « بلكه گمان كرديد دست از شما بدارند و خدا نداند آنها را كه از ميان شما جهاد كردند و ديگرى را جز خدا و رسولش و مؤمنان پناهگاه خود نگرفتند » فرمود : مقصود او از مؤمنان همان ائمه هستند ، يعنى آنها كه جز ائمه ( ع ) پناهگاه و دوستى در نهان ندارند . ( 4 ) 16 - حلبى از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا تعالى ( 64 سوره انفال ) : « اگر ميل به صلح و آشتى كردند ، تو هم